Archive for the ‘١ ISLAM | praktyka’ Category

Imâm Muhammad bin Sâlih bin ´Uthaymîn
źródło: Fatâwâ ´Ulamâ’ al-Balad al-Harâm, str. 297

Pytanie: W niektórych aptekach można kupić inhalatory które używane są przy astmie. Czy dozwolone jest aby poszczący używał takiego inhalatora w dzień podczas ramadanu?

Odpowiedź: Używanie inhalatora jest dozwolone, czy to w Ramadanie czy nie. Inhalacja nie dochodzi do żołądka. Dochodzi do dróg oddechowych które rozszerza, po czym człowiek ten może znów normalnie oddychać. Dlatego też nie można tego porównać ani do jedzenia ani picia, które dochodzą do żołądka.

Powszechnie wiadomo że post jest ważny tak długo jak nie istnieją dowody na jego unieważnienie z Koranu, Sunny, Idżma’ (zgody uczonych) lub właściwej analogii (qiyas).

´Abdul-´Azîz bin ´Abdillâh bin Bâz
źródło: http://binbaz.org.sa/mat/18672

Czy używanie pasty do zębów unieważnia post?

Nie, używanie pasty do zębów nie unieważnia postu, jeżeli człowiek myje zęby a następnie wypluwa pastę, nie połykając jej. Jeśli zaś umyślnie połknie, to post jest unieważniony.

Szeich Muhammad bin Salih Al-`Uthaimîn
Źródło: Szarh-ul-Bulugh, 7/164

Osoba która nie unika fałszu nie ma zaliczonego postu. Osoba taka jedynie powstrzymała się od jedzenia i picia.

Źródło: Szarh-ul-Bulugh, 7/162

Allah nie Nakazał nam pościć byśmy byli głodni i spragnieni. Nakazał nam post po to, abyśmy nie grzeszyli.

Al Ladżnah Ad Dâimah
źródło: Fatâłâ Al Ladżnah Ad Dâimah, tom 5: Fatła nr 6541

Pytanie:
Czy ablucja ([الوضوء] łudu) zostaje unieważniona poprzez ujrzenie nagiej kobiety lub nagiego mężczyzny. Czy ablucja zostaje unieważniona przez parzenie na własną aurę (to co znajduje się między pępkiem a kolanami)?

Odpowiedź:
Wszelka chwała Allahowi Jedynemu, Błogosławieństwa i Pokój Prorokowi, jego rodzinie i jego towarzyszom.

Następnie. Ablucja nie traci ważności przez samo ujrzenie nagiej kobiety lub nagiego mężczyzny, ani przez ujrzenie własnej aury. Nie istnieją dowody które by o tym świadczyły.

Szeich `Abdul-`Azîz ibn Bâz
źródło: Fałâid min Durûs Samâhatisz, Kitâb at-Tahârah, str. 26

Najlepiej jest odnawiać ablucję (wudhû) do każdej modlitwy. Wśród dowodów na to jest hadith od Maymuny, że gdy Prorok się budził wznawiał swoją ablucję (zauważ że sen Proroka nie unieważniał jego ablucji).

Szeich Muhammad bin Salih Al-`Uthaimîn
źródło: Madżmû’ Fatawa, 11/203

Jeśli kobieta myje swoje dziecko, dziewczynkę czy chłopca, i dotyka organów płciowych tego dziecka, to nie musi wykonywać ablucji (łudû), wystarczy że umyje ręce aby usunąć z nich nieczystości.

Imam Ibn Mundhir (Muhammad bin Ibrāhīm bin al-Mundhir Abū Bakr al-Nisābūrī, zm. 318H) powiedział że w tej kwestii istnieje konsensus uczonych (al-Ausat, 1/203).

Szeich Sâlih al-Fauzân
Źródło: Wstęp do książki ‘The Methodology of the Prophets in Calling to Allâh’

Pierwsze do czego się wzywa, to rektyfikacja aqîdah (wiary) - nakazując by oddawano wszelką cześć jedynie Allahowi, zakazując szirk (bałwochwalstwa). Następnie nakazuje się modlitwę, płacenie Zakah (jałmużny), oraz resztę obowiązków i zakazów religijnych.

Jest to droga wszystkich Wysłanników, o czym mówi Allah:
{Posłaliśmy do każdego narodu posłańca: “Czcijcie Boga i unikajcie bałwochwalstwa!”} (Surah an-Nahl, 16:36)

I Allâh, Wzniosły, powiedział:
{My nie wysłaliśmy przed tobą żadnego posłańca, któremu nie dalibyśmy objawienia: “Nie ma boga, jak tylko Ja! Przeto czcijcie Mnie!” } (Surah al-An’âm, 6:90)

Gdy Prorok (صلى الله عليه وسلم) wysłał Mu’adha ibn Dżabal do Jemenu, powiedział mu,
“Jedziesz do Ludu Księgi - niechaj pierwszą rzeczą do której ich będziesz zapraszał będzie świadectwo, że nikt nie zasługuje na cześć tylko Allah. Jeśli to przyjmą, obwieść im że Allah nakazał im pięć modlitw każdego dnia i nocy…”

przeczytaj cały artykuł…

Ibn ul-Qaiyym al-Dżauzyiah
źródlo: Miftah Dâr is-Sa’âdah, (2/177) Dâr Ibn Affan

Zastanów się nad mądrością Allâha, w tym że uczynił królów, władców i przywódców takimi samymi jak ich podwładni. To tak jakby uczynki poddanych ujawniały się w postępowaniu królów i władców. Jeżeli ludzie są prostolinijni, to ich władcy są prostolinijni, gdy jednak ludzie odstępują, to ich władcy także odstępują od drogi prostej.

Jeżeli uciskają [siebie i innych], to władcy także będą ich uciskać, i jeżeli spiskują i stosują podstępy, ich władcy zachowywać będą się tak samo, i jeżeli podwładni przeszkadzać będą w stosowaniu praw Allâha i nie będą szanować praw między sobą, to ich władcy tak samo będą powstrzymywać prawa Allâha i nie będą szanować Jego praw względem innych.

Jeżeli poddani odbierać będą słabym tego do czego nie mają prawa, to tak samo władcy odbierać będą swym podwładnym to do czego nie mają prawa przez podatki i inne opłaty.

Wszystko co podwładni odbierają słabym, królowie także odbierać im będą siłą. Tak więc postępowanie podwładnych ujawnia się w postępowaniu Króli i Władców.

I nie jest częścią Boskiej Wiedzy, aby nad grzesznikami i złoczyńcami panował kto inny jak im podobni.

Zatem gdy pierwsza generacja muzułmanów była najlepszą wspólnotą, i najbardziej bogobojną, tacy też byli jej władcy. Gdy ich uczynki zostały splamione, [Allâh] umieścił nad nimi zepsutych władców. Zatem Mądrość Allâha nie zezwala na to aby w naszych czasach [8 wiek Hidżrah] władały nami osoby takie jak Mu`auiyah i `Umar bin `Abdul-Azîz, nie mówiąc już o Abu Bakr czy `Umar. Raczej nasi władcy są zgodni z naszą naturą, a władcy tych którzy nas poprzedzili zgodni byli z ich naturą.

Osoba która posiada głęboko zakorzenioną inteligencję, gdy zastanowi się nad tą kwestią, zrozumie że Boska Mądrość obejmuje al-Qadaa łal-Qadar (przeznaczenia i rozporządzenia), zewnętrznie i wewnętrznie, tak samo jak obejmuje al-Khalq łal-’Amr (stworzenie i panowanie).

Wystrzegaj się zatem aby twe zbłąkane myśli nie mówiły ci, że cokolwiek z przeznaczenia i rozporządzenia twego Pana może być pozbawione głębokiej mądrości. Wszystkie rozporządzenia i przeznaczenia Najwyższego zachodzą w najbardziej właściwy i stosowny sposób. Jednak wątły intelekt jest zaćmiony swą słabością, i nie pojmuje tych aspektów mądrości, tak samo jak zaćmione są oczy oślepione blaskiem słońca…

Imâm Mûsâ bin Ahmad al-Hadżdżâuî (zm. 968H)
źródło: Zâd-ul-Mustaqni´ (4/299-230)

Otrzymanie kary staje się obowiązkowe jeśli osoba jest:
1) Dojrzała płciowo.
2) W pełni zmysłów.
3) Praktykująca.
4) Świadoma zakazu który łamie.
Karę wymierza władca lub jego przedstawiciel, i nie wykonuje się tego w meczecie.

Objaśnienie
Szeich Sâlih bin Fauzân al-Fauzân
asz-Szarh al-Mukhtasar ´alâ Matn Zâd-il-Mustaqni´ (4/299-230)

Osoba ponosi karę jedynie jeśli jest:

1) Dojrzała płciowo.

2) W pełni zmysłów.
Jeśli nie jest, to także nie jest zobowiązany czcić Allâha. Jeśli nie jest zobowiązany do czci, tak też nie zostaje ukarany za swe grzechy. Prorok (sallâ Allâhu ´alayhi wa sallam) powiedział: ”Pióro wzniesione jest od trzech osób.” (Ahmad (6/100), Abû Dâłûd (4398), an-Nasâ’î (6/156), Ibn Mâdżah (2041) i at-Tayâlisî (1485).) Wśród nich jest dziecko oraz osoba nie w pełni zmysłów.

3) Praktykująca.
To znaczy osoba która praktykuje religię zgodnie z regułami i prawami Islamu. Tak więc nie dotyczy to innowierców którzy mieszkają w swych krajach, oraz tych którzy mieszkają pod opieką Muzułmanów w krajach Muzułmańskich.

4) Świadoma jest zakazu który łamie.
To znaczy, że osoba która nie zna zakazów unika kary. ´Umar, ´Uthmân i ´Alî (radhiya Allâhu ´anhum) wszyscy powiedzieli: ”Karany jest jedynie ten kto ma wiedzę (na temat nakazów i zakazów).” (´Abdur-Razzâq (7/403) oraz al-Bayhaqî (8/238).) Nie znane jest, aby ktokolwiek spośród Sahabah był temu przeciwny.

Karę wymierza władca lub jego przedstawiciel
- Czyli Prorok (sallâ Allâhu ´alayhi wa sallam) i jego Kalifowie wymierzali karę. Czasami wyznacza kogoś innego w zamian. Wszystko po to aby uniknąć samorządu, bezprawia i niesprawiedliwości.

… i nie wykonuje się tego w meczecie
- karać można wszędzie, tylko nie w meczecie, gdyż jest to zakazane. Hakîm bin Hizâm powiedział: ”Wysłannik Allaha (sallâ Allâhu ´alayhi wa sallam) zakazał wymierzania kar w meczecie.” (Ahmad (3/434), Abû Dâłûd (4490), ad-Dâraqutnî (3/85), al-Bayhaqî (8/328) i al-Hâkim (4/378).)

Abû Nu’aym
źródło: Hilyah Al-Auliyâ, tom 8, str. 95

Al-Fudayl bin ‘Ayyâd [zm. 187H] - rahimahullâh - powiedział:
„Allâh przyjmuje jedynie te uczynki, które są poprawne i szczere. Jeśli uczynek wykonany jest poprawnie, lecz nie jest szczery, nie zostanie przyjęty. Jeśli jest szczery lecz nie jest poprawnie wykonany, też nie zostanie przyjęty.” Spytano go, “Abû ‘Alî! Jaki uczynek jest szczery i poprawny?” Odpowiedział, „Szczery uczynek to taki który przez który szuka się jedynie zadowolenia Allâha. Poprawny uczynek to taki który jest zgodny z Sunną.”