Łączenie Maghrib z Isza w lecie
dodał abuanas | w . fatwa
Szeich ‘Ubaid al-Dżabiri
Tags: fadżr, isza, lato, maghrib, modlitwa, łączenie
Żadna praca nie hańbi
dodał abuanas | w . fatwa, ١ ISLAM | praktyka
Muhammad Nâsir-ud-Dîn al-Albânî
(zm. 1420H – rahimahullâh)
Źródło: Tamam ul-Minnah, str. 380
Bez względu na to, jak bardzo jakaś praca jest poniżająca, to i tak jest to bardziej szlachetne, niż bezrobocie i proszenie innych o pomoc.
Imâm Abu Muhammad bin Khalf al-Barbahârî
(zm. 329 H – raimahullah)
źródlo: Szarh-us-Sunnah, nr. 121
Sposoby zarabiania na życie o których wiadomo że są właściwe są nieograniczone, z wyjątkiem tych które są zepsute. Jeśli są zepsute, to bierze się z nich tylko tyle aby wystarczyło na utrzymanie[1], i nie mówi się, „Porzucę zarabianie na życie, i będę brał to co ludzie mi dadzą.”[2] Tego nie czynili Towarzysze, ani uczeni aż do naszych czasów. `Umar ibn al-Khattâb (radiallahu `anhu) powiedział, „Zarobki których część jest nieczysta, są lepsze niż bycie uzależnionym od ludzi”.[3]
————-
[1] Szeich Ahmad an-Nadżmi powiedział w ‘Arszâd us-Sâri’: „Jeżeli człowiek jest w absolutnej potrzebie, wtenczas może czerpać z dochodów tego co jest harâm, ale tylko na tyle aby przeżyć. Podobnie jak z padliną, jeśli człowiek jest w absolutnej potrzebie, może ją spożyć, tyle tylko aby przeżyć. Wszystko ponad to jest zakazane, i nie ma prawa się do tego zbliżać.” (nr. 122)
[2] Szeich Ahmed an-Nadżmi powiedział: „Nie jest dozwolone aby porzucić pracę którą ludzie uznają za poniżającą, lecz która nie jest harâm, i w zamian prosić ludzi o utrzymanie. ” (Arszâd us-Sâri, nr. 122)
[3] Przekazał Wâkî’ ibn al-Dżarrah, w Kanzul-‘Ummâl (4/122) oraz Ibn al-Dżaûzî w Manâqib ‘Umar (str. 194).
Tags: halal, haram, poniżająca, praca, szlachetna, żebranie
Gdyby nie Adam, bylibyśmy w Raju
dodał abuanas | w . fatwa, ٢ IMAN | wiara, ٥ SIRAH | historia
Szech Sâlih bin Fawzân al-Fawzân
źródło: http://alfawzan.ws/node/13518
Pytanie: Czy wolno mówić, “Gdyby Adam nie zjadł z tego drzewa, to bylibyśmy w Raju.”?
Odpowiedź: Nie. To nie jest dozwolone. W ten sposób znieważa się Adama. Adam okazał skruchę, i Allah mu wybaczył. Nie wolno mówić w ten sposób. Zajmij się sobą bracie! Nie wejdziesz do Raju bez (dobrych) uczynków. Wejdziesz do Raju tylko jeśli sobie na to zapracujesz.
Tags: adam, grzech pierworodny, grzechy, raj
Kiedy złodziej może uniknąć kary?
dodał abuanas | w . fatwa
Muhammad bin Salih Al-`Uthaimîn
(zm. 1421H – rahimahullâh)
źródło: Liqa’ Bab il Maftuh, 162
Jeśli złodziej okaże skruchę za swe kradzieże, zanim zostanie postawiony przed sądem, unika kary. Musi jednak zapłacić (odszkodowanie) za wszystko to co ukradł.
Tags: kara, kradzież, skrucha, szariah, szariat, złodziej
Jeśli to jest kara Allaha, to nie będziecie w stanie znieść jej za pomocą mieczów…
dodał abuanas | w ١ ISLAM | praktyka, ٥ SIRAH | historia
Muhammad ibn Sa’d ibn Mani’ al-Baghdadi
(zm. 230H- rahimahullah)
źródło: Tabaqaat al-Kubraa, 7/163-165
Grupa Muzułmanów, szukając werdyktu prawnego (fatły) usprawiedliwiającego wzniecenie buntu przeciwko Al-Hadżdżadżowi, przyszła do Al-Hasana al-Basriego pytając: „Abu Saidzie. Co powiesz na to by zwalczyć tego tyrana, który bezprawnie przelewa krew muzułmanów, i rozkrada majątki?”
Al-Hasan al-Basri rzekł, „Uważam że nie należy wznosić broni przeciwko niemu. Jeśli to jest kara Allaha, to nie będziecie w stanie znieść jej za pomocą mieczów. Jeśli to tylko próba (fitnah), to bądźcie cierpliwi, aż nadejdzie Sąd Allaha, zaprawdę On jest najlepszym z Sędziów.”
Oni jednak nie posłuchali Al-Hasana, wzniecili bunt przeciwko Al-Hadżdżadżowi a on ich wszystkich ukatrupił.
Al-Hasan mawiał też, „Jeśliby tylko ludzie odziali się w cierpliwość, gdy doświadczani są przez gnębiciela, to nie potrwało by długo zanim Allah ukazał by im drogę wyjścia. Oni jednak sięgają po miecz, i mieczowi są poddawani. Na Allaha! Ani jednego dnia nie przynieśli nic dobrego.”
Tags: al-hasan al-basri, fitnah, kara, rebelia, rewolucja, wojna, władcy
Zakazany Taqlid
dodał abuanas | w . fatwa, ١ ISLAM | praktyka
Ibn ‘Abd Al-Barr
(zm. 463H – rahimahullah)
źródło: al-Dżâmi´ Bayân-il-´Ilm, 2/28
Narracje które zakazują Taqlîdu (bezwarunkowego podążania za opinią uczonego), nie dotyczą laików. Laicy zobowiązani są naśladować swych uczonych gdy coś (co wymaga orzeczenia Uczonego, np. sprzeczna kwestia, fitnah itd.) się dzieje. Żaden z uczonych nie mówi nic innego.
Tags: fiqh, fitnah, laicy, taqlid, uczeni
Jak się nazywa żona Szatana?
dodał abuanas | w ٢ IMAN | wiara, ٥ SIRAH | historia
Imam adh-Dhahabî
(zm. 748H – rahimahullah)
źródło: at-Tadhkirah 1/121
al-A’masz przekazał:
Pewien człowiek spytał asz-Sza’biego, jak ma na imię żona Iblisa. asz-Sza’bi odpowiedział, „Na tym ślubie mnie nie było.”
Tags: diabeł, iblis, ślub, szatan, żona
Skromność ‘Aliego i pierwszeństwo Abu Bakra i ‘Umara
dodał abuanas | w · Szyizm, ٢ IMAN | wiara, ٥ SIRAH | historia
Sahih al-Buchari
Tom. 5, Księga 57, Hadith 20 (eng. Trans.)
Przekazał Muhammad bin Al-Hanafiya:
Spytałem mego Ojca (`Aliego bin Abi Taliba), „Jacy ludzie są najlepsi spośród ludzi po Wysłanniku Allaha ?” Odpowiedział, „Abu Bakr.” Spytałem, „A następnie?” Odpowiedział, „Następnie `Umar.” Bałem się że następnie wspomni o ‘Uthmanie, więc powiedziałem, „A następnie ty?” Odpowiedział, „Ja jestem tylko zwykłym człowiekiem.”
Tags: abu bakr, ali, kalif, kalifowie, prawowierni, umar
Dieta w Islamie
dodał abuanas | w ١ ISLAM | praktyka, ٥ SIRAH | historia
Ibn Radżab al-Hanbali
(zm. 795H – rahimahullah)
źródło: Dżâmi´-ul-´Ulûm wal-Hikam, str. 517-519
Lekarz Ibn Masuyah powiedział na temat Hadisu, o napełnianiu żołądka 1/3 jedzeniem, 1/3 napojem, i zostawienia 1/3 na powietrze, że gdyby ludzie postępowali zgodnie z tymi słowami, to choroby trzymały by się od nich z dala, a szpitale i apteki by zbankrutowały.
Główny lekarz Arabów, Abul-Harith powiedział że dieta jest przywódcą medycyny, otyłość zaś jest przywódcą chorób.
Salamah bin Sa’id powiedział:
„Osoba z dużym brzuchem podlega krytyce, tak samo jak (jawny) grzesznik.”
Ibn Sirin przekazał, że pewien człowiek przyszedł do Ibn ‘Umara i spytał:
„Prznieść ci ‘Dżawarisz’? Ibn ‘Umar spytał: „A co to jest?” Odpowiedział mu, „To pomaga w trawieniu.”
Ibn ‘Umar rzekł: „Nie czułem się najedzony przez 4 miesiące. To nie dlatego że nie mogę się najeść, ale widziałem ludzi którzy byli bardziej głodni niż najedzeni.”
Niektórzy uczeni uważali, że ten kto ma nadwagę zobowiązany jest ustalić czas na to by schudnąć.
Niektórzy uczeni mawiali: Jeśli masz duży brzuch, powinieneś traktować siebie jak inwalidę, dopóki nie zeszczuplejesz.
Al-Hasan al-Basri powiedział:
„Jedzenie było próbą waszego Ojca Adama, będzie też i waszą próbą, aż do Dnia Ostatecznego.”
Abu ‘Imran al-Dżuni powiedział:
„Ten kto chce by serce jego było oświetlone, niechaj mało je.”
Tags: dieta, grzechy, jedzenie, lekarstwo, otyłość, serce, tłuszcz
Prorocy nie grzeszą
dodał abuanas | w ٢ IMAN | wiara, ٥ SIRAH | historia
Ahmad bin Taymiyyah
(zm. 728H – rahimahullah)
źródło: Minhâdż-us-Sunnah an-Nabawiyyah, 1/472
Ahl-us-Sunnah (sunnici) są zgodni co do tego, że Prorocy nigdy nie popełniają błędów które dotyczą Religii. Nie popadają też w umyślne grzechy ani kłamstwa. Zgodni są co do tego, że Prorocy są uchronieni od wszystkiego co mogłoby zaszkodzić ich proroctwu i przesłaniu.
Większość tych uczonych, którzy twierdzą że Prorocy mogą popełnić małe grzechy, mówi że uchronieni są od powtarzania tych grzechów. Tak więc nie robią nic, co mogłby im zaszkodzić. W jednym z przekazów czytamy:
„Dâwûd (Dawid) stał się lepszy, po tym okazał skruchę za popełniony błąd. Allâh Kocha tych którzy do Niego powracają ze skruchą, i pragną się oczyścić. Sługa może popełnić błąd, dzięki któremu wejdzie do Raju.”
Tags: błędy, dawid, grzechy, prorocy, raj
Udowodnię ci że jesteś niewiernym!
dodał abuanas | w . fatwa, ١ ISLAM | praktyka
Muhammad Nâsir-ud-Dîn al-Albânî
(zm. 1420H – rahimahullâh)
Źródło: Silsilat-ul-Hudâ wan-Nûr, 24.
Pytanie:
Kiedy można uznać, że dowody zostały ustalone przeciwko konkretnej osobie (Iqamat ul-Hudż’ah), tak by uznać go za niewiernego (kafir)?
Al-Albânî:
Po pierwsze, obowiązkiem jest wziąć pod uwagę obie osoby – tą która przedstawia dowody, oraz ta przeciwko której dowody są przedstawione. Jeżeli osoba która przedstawia dowody, rzeczywiście jest uczonym, Księgi i Sunny, to jest to pierwszy warunek.
Drugim warunkiem jest, że uczony ten musi mieć zdolność przedstawiania dowodów w sposób jasny i zrozumiały, w czystym Arabskim, jeśli (osoba której przedstawia dowody) jest Arabem, bądź w innym języku (jeśli osoba której przedstawia dowody jest obcokrajowcem). Dowodem jest werset,
{My wysyłaliśmy posłańców przemawiających tylko językiem swojego ludu, aby mogli jasno tłumaczyć.} (Surah Ibrahim, 14:4)
Tak więc jeśli uczony przedstawia te dowody w sposób jasny i zrozumiały, w (ojczystym) języku ludzi do których przemawia, i jednocześnie ma odpowiednią wiedzę, wtenczas można uznać, ‘Przedstawiłem dowody’. Niemniej jednak, to odnosi się jedynie do jednej strony, do uczonego, warunki drugiej strony to inna kwestia.
Druga strona [czyli osoba przeciw której dowody są ustalane], czy osoba ta posiada zdolność rozumowania, czy jest ona przygotowana by przyjąć… przepraszam, źle się wyraziłem. Czy osoba ta, jest umysłowo przygotowana by zrozumieć, nie tylko przyjąć? Dowody mogą być jasne i jednoznaczne, jednak i tak mogą być odrzucone przez osobę która nie chce ich przyjąć, która jest bałwochwalcą (muszrik) lub niewiernym (kafir).
Pragnę to powtórzyć raz jeszcze.
Jeśli osoba jest umysłowo przygotowana by zrozumieć dowody, a jednocześnie pierwszy warunek – dotyczący osoby która dowody te objaśnia – jest spełniony, następnie osoba ta pojmuje dowody które są jej tłumaczone, wtedy można uznać, że dowody zostały przeciwko niej ustalone.
Jednak trudno jest mi to sobie wyobrazić.
Trudno jest mi sobie wyobrazić, by osoba która ustala dowody spełnić mogła warunki wcześniej wymienione, jak również osoba przeciw której dowody są ustalone spełnia warunki. Czy rzeczywiście dowody te pojmuje? Dlatego też, błędem jest stwierdzenie „Dowody zostały ustalone przeciw tej czy innej osobie.”
[...]
Tak więc nie pozostaje nam nic innego, jak powierzyć to Allahowi, Wzniosłemu, Wszechwiedzącemu, gdyż On jedyny zna rzeczywistość osoby która dowody przedstawia, jak i osoby przeciw której dowody są ustalane. Allah jedyny wie, czy dowody zostały ustalone, czy nie. Pan nasz wie co kryją serca ludzkie, i On jest Sędzią.
My zaś, postępujemy według tego co jest jawne, względem każdego Muzułmanina, który świadczy że nie ma bóstw wartych czci, prócz Allaha, i że Muhammad jest Jego Wysłannikiem.
Tags: dawah, dowody, ignorancja, iqamat-ul-hudżah, kufr, takfir, uczeni, wiedza
…to, co zostało poświęcone na ofiarę w imię czegoś innego niż Boga
dodał abuanas | w ١ ISLAM | praktyka
Imâm Muwaffaq-ud-Dîn bin Qudâmah al-Maqdisî
(zm. 620H – rahimahullah)
źródło: al-Mughnî, 13/311
Wspomnienie Imienia Boga przy uboju jest warunkiem który musi być spełniony przez każdą osobę która zamierza ubić zwierzę. To dotyczy zarówno Muzułmanów, Żydów i Chrześcijan. Jeśli Żyd lub Chrześcijanin umyślnie nie wspomni imienia Boga przy uboju, bądź wspomni imię kogo innego niż Boga, mięso to uznawane jest za zakazane (haram). To zostało przekazane od ‘Alîego, i tej opinii był też an-Nakha´î, asz-Szâfi´î, Hammâd, Ishâq i Hanafiyyah.
´Atâ’, Mudżâhid i Makhûl mówili zaś:
„Jeśli Chrześcijanin ubija w imię Mesjasza, mięso to jest dozwolone (halal). Allâh (ta´âlâ) zezwolił nam spożywać ich mięso, mimo że Wiedział że tak będą czynić.”
My – Hanâbilah – zaś postępujemy zgodnie z tym co Allâh powiedzał:
{Nie jedzcie tego, nad czym nie wymieniono imienia Boga} (Surat Al-’An`ām, 6:121)
{Zakazane wam jest: padlina, krew i mięso świni; to, co zostało poświęcone na ofiarę w imię czegoś innego niż Boga} (Surat Al-Mā’idah, 5:3)
Tags: halal, haram, jedzenie, ludzie księgi, ofiarowanie ubój
