Tawakkul (ufność Bogu), Ruqyah i Omen…
dodał abuanas | w · Riyad-us-Salihin, ٢ IMAN | wiara
Muhammad ibn Sâlih al-`Uthaimîn
(zm. 1421H – rahimahullâh)
źródło: Szarh Riyadh-us-Sâlihîn, Rozdział 7, Hadith 74
Imam an-Nawawi napisał w Riyadh-us-Sâlihîn, Rozdział 7
Allah, Najwyższy, mówi (co znaczy):
{A kiedy wierni zobaczyli frakcje, powiedzieli: „Oto co obiecał nam Bóg i Jego Posłaniec. Prawdziwy jest Bóg i Jego Posłaniec!”. To pomnożyło jeszcze wiarę i całkowite poddanie się.}
(Surah Al-’Ahzab, 33:22)
{Niektórym mówiono: „Oto ludzie zebrali się przeciwko wam, bójcie się ich!”; lecz to pomnożyło tylko ich wiarę i oni powiedzieli: „Wystarczy nam Bóg! Jakże to wspaniały poręczyciel!” I oni powrócili z dobrocią i łaską od Boga, i nie dotknęło ich żadne zło. Oni postąpili zgodnie z upodobaniem Boga, a Bóg jest władcą łaski ogromnej}.
(Surah ‘Ali `Imran, 3:173-174)
{I zaufaj Żyjącemu, który nie umiera!}
(Surah Al-Furqan, 25:58)
{Niech więc zaufają Bogu ludzie wierzący!}
(Surah ‘Ibrahim, 14:11)
{A kiedy poweźmiesz decyzję, to zaufaj Bogu!}
(Surah ‘Ali `Imran, 3:159)
{A temu, kto ufa Bogu, On sam wystarczy}
(Surah At-Talaq, 65:3)
{Wierzącymi są tylko: ci, których serca drżą z przerażenia, kiedy wspomina się Boga; ci, których wiara się powiększa, kiedy są im recytowane Jego znaki – oni ufają swojemu Panu}
(Surah Al-’Anfal, 8:2)
Hadith 74.
Przekazał Ibn Abbas, że Prorok (pokój z nim) powiedział:
„Pokazano mi poprzednie narody. Widziałem proroka, któremu towarzyszyła bardzo mała, mniejsza niż 10 osób grupa. Innego proroka, któremu towarzyszył jeden człowiek lub dwóch, oraz takich, którzy nie mieli nawet jednego towarzysza. Pokazano mi wielki tłum i pomyślałem, że to jest moja wspólnota (umma), ale powiedziano mi: ‚To ludzie Mojżesza, ale popatrz w inną stronę’. Spojrzałem i ujrzałem wielkie zbiorowisko. Powiedziano mi: „To są twoi ludzie i między nimi jest siedemdziesiąt tysięcy takich, którzy wejdą do Raju (Dżannah) bez rozliczenia lub kary”.
Następnie Prorok wstał i udał się do swojego mieszkania, a Towarzysze zaczęli zgadywać, kim mogą być ci ludzie, którzy wejdą do Raju bez rozliczenia i kary. Ktoś powiedział: „Prawdopodobnie to ci, którzy towarzyszyli Prorokowi (pokój z nim)”, inni rzekli: „Prawdopodobnie to ci, którzy urodzili się muzułmanami i nigdy nie dodawali Allahowi towarzyszy w czci”.
Wtedy Prorok (pokój z nim) wyszedł i spytał: „O czym rozmawiacie?”, więc odpowiedzieli mu. Rzekł: „To są ci, którzy nie wykonują ruqyah, ani tego nie szukają, nie wierzą w omen, ale ufają swojemu Panu (Allahowi)”. Na to Ukaszah bin Mihsan wstał i powiedział: „Proś Allaha, aby uczynił mnie jednym z nich”, a Prorok odpowiedział: „Jesteś jednym z nich”. Potem kolejny wstał i poprosił o to samo. Prorok odparł: „Ukaszah cię uprzedził”.
(Al-Buchari i Muslim)
Objaśnienie Ibn ‘Uthaimina:
Hadith który podał Imam an-Nawawi jest z kolekcji Muslima. Chodzi tu o słowa:
„To są ci, którzy nie wykonują Ruqyah i nie proszą o Ruqyah, nie wierzą w omen, ale ufają swojemu Panu (Allahowi)”
Bardziej poprawny jest hadis z kolekcji Imama Buchariego.
„To są ci którzy nie proszą o Ruqyah, którzy nie proszą o kay, którzy nie wierzą w omen, i ufają swojemu Panu (Allahowi).”
Różnica jest w tym, że poprawna ruqyah i kay same w sobie są dozwolone, i Prorok sall allahu alayhi wa sallam także praktykował ruqyah. To co jest naganne, to prosić innych by wykonali Ruqyah jeśli jest się chorym. Całą ufność należy położyć w Allahu, wiedząc że On się tobą zaopiekuje.
W Riyadh us-Salihin mamy też hadis, przekazany przez Anasa:
„Powiedziałem do Thabita. Wykonać na tobie Ruqyah, tak jak to praktykował Prorok (sall allahu alayhi wa sallam)?” „Tak proszę, zrób to” odpowiedział. Anas poprosił Allaha tymi słowami: „Allahumma Rabban-nasi, mudh-hibal-ba’si, iszfi Antasz-Szafi, la szafiya illa Anta, szifa’an la yughadiru saqaman [Allah! Panie ludzkości! Zabierz tą chorobę i ulecz. Ty jesteś tym który leczy. Nie ma uzdrowienia inaczej jak przez Ciebie. Ulecz, uzdrowieniem które nie zostawia żadnej choroby].” (Hadith nr 903(4); z kolekcji al-Buchariego)
Kay to kauteryzacja (przyżeganie).
Z hadisu dowiadujemy się, że niektórzy z Proroków nie mieli żadnych stronników. I nie ważna jest ilość, ważna jest jakość. Nuh (Noe) nawoływał ludzi do Allaha przez 950 lat, a uwierzyła tylko garstka ludzi. Większość się z niego śmiała.
{A kiedy nadszedł Nasz rozkaz i kipiał piec, powiedzieliśmy: „Wnieś na statek ze wszystkiego po dwoje i twoją rodzinę – z wyjątkiem tego, przeciwko któremu już wcześniej padło słowo – i tych, którzy uwierzyli.” Lecz uwierzyli z nim tylko nieliczni.} (Surah Hud, 11:40)
Z omawianego hadisu dowiadujemy się także, o dużej grupie ludzi, którą byli stronnicy Musy (Mojżesza). Dostał on Taurat (Torę), która zwana jest także Matką Ksiąg Izraelskich. Miał on największą liczbę wyznawców wśród dzieci Izraela.
Jednak wspólnota Muhammada, jest najbardziej liczna. A jest tak, między innymi dlatego, że Prorok Muhammad w odróżnieniu od innych Proroków, został zesłany dla całej ludzkości, i ludzie przyjmować będą Islam, aż do Dnia Ostatecznego.
Wśród tej wspólnoty, będzie 70.000 wiernych, których ta właśnie cecha – Tawakkul (ufność w Allaha) – jest doskonała. Zaszczyt który osiągną, mianowicie „wejdą do Raju (Dżannah) bez rozliczenia lub kary”, osiągną właśnie dzięki Tawakkul.
Są nimi ci, którzy nie proszą innych o nic. Nie proszą innych o Ruqyah gdy są chorzy, nie proszą o Ruqyah ani o Kay. Otrzymają oni także inna nagrodę, co zostało przekazane w innych narracjach. Każdy z nich będzie mógł wziąć ze sobą do Raju 70.000 innych wiernych. Tak więc w sumie będzie ich 4.900.000.000
Tawakkul to całkowite zaufanie Allahowi, a proszenie stworzenia o cokolwiek jest ułomnością Imanu (wiary). Prosić i ufać należy jedynie Allahowi, Panu wszechświata któremu wszystko jest podporządkowane. Jest to prawdziwym zaszczytem.
Jeśli chodzi o Kay, to przekazane zostało że Prorok w ten sposób uleczył między innymi S’ada bin Mu’adha.
W dalszej części hadisu, mowa jest o „At-Tatayyur”, które pochodzi od słowa „Tayr” co znaczy ptak.
Arabowie za czasów dżahiliji (ignorancji przed Islamem), udając się w podróż, szukali na niebie znaków w formie lotu ptaka. Jeśli ptak leciał prosto, lub w prawo, uznawali to za dobry znak, i udawali się w podróż. Jeśli zaś leciał z powrotem, lub w lewo, uznawali że to zły znak, i zostawali w domu.
Wiara w to jest mniejszym bałwochwalstwem (szirk al-asghar). Arabowie wierzyli w wiele takich omenów i zabobonów. Myśleli też, że miesiąc Szałłal jest miesiącem nieszczęść, a środa jest dniem nieszczęsnym. Jeśli ktoś miał sklep, i pierwsza osoba która do niego weszła była upośledzona, lub niepełnosprawna, uznawali że to zły znak, i zamykali sklep tego dnia.
Wszystko to jest fałszem, a wcześniej wspomniany werset wystarcza gdy tylko się nad nim zastanowić
{A temu, kto ufa Bogu, On sam wystarczy}
(Surah At-Talaq 65:3)
Tags: iman, omen, raj, ruqyah, szirk, szirk al-asghar, tawakkl, ufność, wiara
Czy w sercu twym istnieje Riyâ?
dodał abuanas | w ٢ IMAN | wiara, ٣ IHSAN | doskonałość
Sheikh Sa’id Muhammad Raslân
źródło: Silsilat Âfât al-Qulub , 4
[ http://www.rslan.com/vad/items_details.php?id=136 ]
Jeśli chcesz sprawdzić czy w sercu twym jest Riyâ czy nie, to zastanów się czy cieszysz się gdy ludzie ci dziękują i pochlebiają twe czyny. Jeśli tak, to jesteś „Murai’î” (posiadasz Riyâ), i jest to najmniejszy stopień Riyâ.
Zadowolenie z tego gdy ludzie lubią twe czyny dzieli się na dwa rodzaje.
Może być tak, że osoba kryje swą pracę przed ludźmi, lecz oni i tak się o niej dowiadują i są z niej zadowoleni. Więc człowiek ten cieszy się wiedząc, że jest to jednym z błogosławieństw Allaha, które mu okazując to poprzez miłość ludzi.
Człowiek ten wie, że jest to jedynie Łaska Allaha, który ukazał jego najlepsze uczynki ludziom, a ukrył jego grzechy.
W tym przypadku, człowiek ten zadowolony jest ponieważ Allah jest z niego zadowolony, nie z powodu ludzkiego zadowolenia.
Nie ma nic w tym złego, ponieważ Allah powiedział: {Powiedz: „Łaską Boga i Jego miłosierdziem niech się oni radują! To jest lepsze od tego, co zbierają!”} (Surah Yunus, 10:58)
Może też być tak, że osoba cieszy się gdy inni uważają jego uczynki za godne naśladowania, i w ten sposób sami z nich korzystają. Bądź też cieszy się że ludzie dobrze czynią, będąc posłuszni Allahowi. Zadowolenie z posłuszeństwa ludzi względem Allaha jest posłuszeństwem wobec Allaha samym w sobie.
Czym więc różni się zadowolenie z własnych uczynków, i co wywołuje Riyâ?
Zadowolenie które powstaje z Riyâ, powstaje wtedy, gdy radujesz się gdy ludzie widzą twe czyny i wychwalają je, a smucisz się gdy ich nie widzą.
Bądź też widzisz jak są zadowoleni z dobrych czynów kogo innego, a nie z twoich. Tego rodzaju radość ukazuje, że człowiek ten nie był szczery w swych uczynkach względem Allaha. Robił to dla ludzi, a gdy go nie wychwalali, bądź też wychwalali innego człowieka, ogarniał go smutek.
A jeśli chcesz uniknąć tego niszczącego bałwochwalstwa, staraj się ukrywać swe dobre uczynki. Niech Allah nas uchowa, i niech chroni nasze serce by nie zostało skażone tą chorobą.
Tags: bałwochwalstwo, dobre, radość, riya, skryte, szirk, uczynki, złe
Jak skryte czyny wpływają na jawne?
dodał abuanas | w ٣ IHSAN | doskonałość
Ibn Taimiyyah
(zm. 728H – rahimahullâh)
Źródło: Madżmû’ al-Fatâwâ, 3/277
Jeżeli twoje sarâ’ir (czyny których ludzie nie widzą) będą poprawne, to Allah sprostuje twoje dhawâhir (czyny jawne).
Tags: dobre uczynki, grzechy, zuhd, życie doczesne
Idź w pokoju świnio…
dodał abuanas | w ٣ IHSAN | doskonałość
Imam Mâlik ibn Anas ibn ‘Âmir
(zm. 185H – rahimahullah)
źródło: al-Muwatta, Księga 56, Hadis 4
Malik przekazał od Yahyi ibn Saida, że Jezus Syn Marii (Isa ibn Maryam) pewnego razu napotkał świnię na drodze. Powiedział do niej „Idź w pokoju”. Ktoś go spytał: „Tak mówisz do świni?” Jezus odpowiedział, „Boję się by nie przyzwyczaić mego języka do brzydkiej mowy.”
Tags: dobre słowa, imam malik, jezus, mowa, świnia
Ahmad bin Hanbal i Yahya bin Ma’in przekazali nam…
dodał abuanas | w ٤ BID'AH | innowacje
Dża’far at-Taylisi
źródło: al-Qusas, str. 150
Ahmad bin Hanbal i Yahya bin Ma’in weszli do meczetu by wykonać salah. Po zakończonej salah, pewien gawędziarz wstał i zaczął opowiadać:
„Ahmad bin Hanbal i Yahya bin Ma’in przekazali nam, od ‘Abdur-Razzaqa, od Ma’mara, od Qatady, od Anasa, od Proroka (sall allahu alayhi wa sallam) który powiedział: „Ten kto powie ‘La ilaha ill Allah’ za każde słowo które wypowie, Allah da mu ptaszka…”
Ahmad i Yahya popatrzyli się na siebie. Ahmad spytał: Czy ty mu to przekazałeś? Yahya odpowiedział: „Przysięgam na Allaha. Słyszę to po raz pierwszy.”
Gdy gawędziarz skończył, Yahya go zawołał i powiedział: „Ja jestem Yahya bin Ma’in, a to jest Ahmad bin Hanbal, i nikt z nas nigdy wcześniej nie słyszał podobnego hadisu od Proroka.”
Gawędziarz spytał: „Czy ty naprawdę jesteś Yahya bin Ma’in?”
Yahya odpowiedział: „Tak”
Gawędziarz powiedział: „Słyszałem że Yahya bin Ma’in jest głupi. Teraz wiem na pewno że jesteś głupi.”
Yahya spytał: „Jak wiesz że jestem głupi?”
Gawędziarz odpowiedział: „A co, oprócz was nie ma innych Yahyi bin Mai’nów i Ahmedów ibn Hanbalów? Spisałem opowieści od 17 różnych Ahmedów ibn Hanbalów i Yahyi bin Ma’inów.”
Na to Imam Ahmad zakrył swą twarz, i powiedział do Yahyi bin Ma’ina: „Daj mu spokój…”
Tags: ahmad, bin ma'in, gawędziarz, głupota, hanbal, opowieści, yahya
Czas na zakupy!
dodał abuanas | w ١ ISLAM | praktyka
Abu Bakr Ibn al-’Arabi
(zm. 543H – rahimahullâh)
źródło: al-Ahkam, 4/96
Kupowanie wszystkiego czego się zapragnie prowadzi do tego, że popada się w wątpliwości gdy skończą się rzeczy dozwolone. Ostatecznie prowadzi do rzeczy zabronionych. Dlatego też ‘Umar mawiał: „Czy będziesz kupował coś za każdym razem jak będziesz miał na coś ochotę?”
Tags: halal, haram, makruh, zakupy
Bądź jak najlepszy syn Adama
dodał abuanas | w ٣ IHSAN | doskonałość
Musnad Ahmad, 1609
(Sahih wg Al-Albani)
Sa’d bin Abi Waqqas powiedział: „Wysłanniku Allaha. Co mam zrobić gdy ktoś wtargnie do mego domu by mnie zabić?” Odpowiedział: „Bądź jak najlepszy syn Adama.”1
Ibn Madżah, 3962
(Sahih wg al-Albani)
Prorok (sall allahu alayhi wa sallam) powiedział: „Nastaną klęski (fitnah), rozłamy i podziały. Gdy czas ten nadejdzie, weź swój miecz i zniszcz go na górze Uhud. Następnie siedź w domu i czekaj aż dosięgnie cię grzeszna ręka lub śmierć.”
1 Chodzi o historię dwóch synów Adama, Qabila (Kaina) i Habila (Abla).
{Jeśli nawet wyciągniesz rękę ku mnie, aby mnie zabić, to ja nie wyciągnę ręki ku tobie, aby ciebie zabić. Zaprawdę, ja lękam się Boga, Pana światów!}
(Surah al-Ma’idah, 5:28)
`Abdullah bin `Amr przekazał, „Na Allaha. Habil (Abel) był silniejszy z nich dwóch. Lecz bogobojność powstrzymała jego rękę.”
(Tafsir Ibn Kathir, Surah al-Ma’idah)
Tags: fitnah, klęski, morderstwo, śmierć, synowie adama
Doskonała czy ułomna wiara?
dodał abuanas | w ٣ IHSAN | doskonałość
Muhammad bin Salih Al-`Uthaimîn
(zm. 1421H – rahimahullâh)
źródło: Liqa’ Bab il Maftuh, 66
Jeśli spotkasz człowieka który troszczy się o to by zbliżyć się do Allaha, i nie obchodzą go rzeczy które go nie dotyczą, to wiedz, że jest to częścią doskonałości jego wiary (iman). A jeśli spotkasz człowieka który wszędzie wsadza nos, i ciągle pyta: „Co się stało?” „Co on powiedział?”, to wiedz, że jest to częścią ułomności jego wiary.
Są dziś ludzie, którzy interesują się tylko tym co mówią inni ludzie i inne sekty, tylko po to by innych obgadywać. To jest chorobą.
Tags: dosnokałość, grzechy, iman, uczynki, wiara
Nie ma Dhikr bez serca i języka
dodał abuanas | w ١ ISLAM | praktyka
S’ad al-Husayyin
źródło: al-Hukum bima anzala Allah, str. 80
W islamie nie ma Dhikr – czy jest to czytanie Qur’anu, Tasbih, prośba o przebaczenie czy jakakolwiek dua – jeżeli nie porusza się serca i języka.
Tags: dhikr, dua, język, modlitwa, quran, serce, tasbih, wspominanie
Pokłon czy salam?
dodał abuanas | w ١ ISLAM | praktyka
Abu Bakr Ibn al-’Arabi
(zm. 543H – rahimahullâh)
źródło: al-Ahkam, 3/56
W prawodawstwie wcześniejszych proroków, witano się pokłonem. W naszym prawodawstwie zostało to zniesione.
Nie jest zalecane by wykonywać jakikolwiek gest przekazując komuś salam.
Tags: kłanianie się, pokłon, salam, szariah
Al-Albani uznawał autentyczne hadisy za słabe?
dodał abuanas | w ١ ISLAM | praktyka
Muhammad Nâsir-ud-Dîn al-Albânî
(zm. 1420H – rahimahullâh)
źródło: Fatâwâ Dżuddah, 11
Jeżeli wspólnota muzułmańska zgodna jest co do autentyczności jakiegoś hadisu, to nie wolno nikomu później mówić że hadis ten jest słaby.
Tags: al-albani, hadis, hadith, sahih
Jaki jest werdykt względem talerzy i szklanek w których pisane są Wersety Koraniczne, które w niektórych sklepach są sprzedawane?
dodał abuanas | w . fatwa, ٦ QUR'AN | koran
Szeich Sâlih bin ´Abdil-´Azîz Âl asz-Szaykh
źródło: at-Tamhîd fî Sharh Kitâb-it-Tawhîd, str. 599
Dâr-ut-Tawhîd, 1423/2002
Pytanie:
Jaki jest werdykt względem talerzy i szklanek w których pisane są Wersety Koraniczne, które w niektórych sklepach są sprzedawane?
Odpowiedź:
To zależy.
Korzystanie z nich w celu osiągnięcia Błogosławieństwa (Tabarruk) z wersetów, lub nalewanie do tych naczyń wody po to by się jej napić, to nie jest to rodzaj Ruqyah który został wskazany. Ruqyah która jest wskazana, to czytanie wersetów [dmuchając] do wody. To że woda dotyka [napisanych] wersetów [w naczyniach] nie powoduje że woda staje się błogosławiona. Zatem nie jest to wskazany sposób.
Posiadanie takich naczyń, lub wieszanie ich na ścianie by ozdobić swój dom, wielu uczonych uznaje to za pogardliwe (makruh). Koran nie został objawiony by służył jako ozdoba. Objawiony został by prowadzić ludzi drogą prostą. Allah powiedział:
إِنَّ هَـذَا الْقُرْآنَ يِهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ
{Oto ten Koran prowadzi ku temu, co jest bardziej proste, i obwieszcza wiernym, którzy czynią dobre dzieła, iż czeka ich nagroda wielka;} (Surah al-’Isra, 17:9)
Tags: koran, naczynia, ozdoba, ruqyah, tabarruk, talerze, uzdrowienie
